 |
 |
|
Een nieuw systeem om een
gordijn te gebruiken. Het uitgangspunt hierbij was het opheffen van de
kolommen die ontstaan bij het openen van een gordijn. Verder wilde ik op
zoek gaan naar een verrassende manier van openen en daarin de uitdaging
om van een groot oppervlak naar een kleine 3D vorm te gaan. Steeds weer
verrassend. Spelen met vormen en posities. Van groot naar klein op verschillende manieren. Geboren vanuit een irritatie aan zware, massieve gordijnen die zelfs als ze open zijn, het licht weghalen. Trek aan de touwtjes die naast het gordijn hangen en het gordijn komt in beweging. De driehoeken vouwen samen, een voor een. Je bepaalt zelf of het gordijn aan de onderkant naar boven komt, of dat de linkerhoek naar rechts wordt getrokken. Het gordijn krijgt vorm, verandert constant en kan in elke positie blijven staan. Ook in de traditionele stand. Het lijkt wel of het leeft. Geometrische vormen gaan in elkaar over. Tot de beweging vanuit de hoek wordt gestopt, een touw gecombineerd met een gewichtje zorgt ervoor dat de oorspronkelijke vorm vrij wordt gelaten. De verschillende verbindingspunten zorgen voor een steeds veranderende, levendige vorm. De buitenkanten bestaan uit lakenkatoen, in de kleuren wit en grijs. De driehoeken, die als vulling fungeren en vorm geven, zijn gecoat schuim. Symmetrisch verdeeld zitten gaten waardoor drie touwen lopen, zij zorgen voor de vorm. De touwen kunnen stuk voor stuk een ander patroon volgen. De lijn die het gordijn volgt, zal nooit hetzelfde zijn. Foto's: Egwin Heins. www.egwinheins.com |
